Jutro niebo będzie czyste

Zespół “Nowa Jerozolima” śpiewa o tym, że podniebne miasto znajduje się w sercu każdego człowieka
Kwestia sensu istnienia stanowi obfity grunt dla dyskusji filozoficznych. Jest to właśnie ten wyjątkowy przypadek, kiedy w sporach może zrodzić się wszystko oprуcz prawdy. Na przykład wspуłczesny świat zrodził cynizm: “Życie może i nie ma sensu, natomiast z pewnością ma problemy”. Aleksander Patlis, lider zespołu “Nowa Jerozolima” przekonany jest, że cynizm, tak samo jak moda, jest zjawiskiem przelotnym. Kiedyś dekadencja ustąpiła miejsce obojętności. Zgodnie z zasadą rzeczy ona rуwnież odchodzi do przeszłości. Nadzieja i wiara — to są konstanty, nadające sens przyszłości.

— “Nowa Jerozolima” to nazwa wieloznaczna. Jak powstała i na czym polega jej sens?

— Zespуł w jego obecnym składzie powstał 12 stycznia 1992 roku, ale muzyką zajmowaliśmy się wcześniej. Przedtem każdy z chłopakуw miał inne życie, ktуre raczej nie przypominało dzisiejszego. Pewnego razu wszyscy uświadomiliśmy sobie, że trzeba coś zmieniać i koniecznie na lepsze.

Odpowiedzi na pytanie “W jaki sposуb?” znaleźliśmy w Biblii. Czytając tę mądrą książkę, znaleźliśmy fragment w Objawieniu, opowiadający o podniebnym mieście Nowa Jerozolima, w ktуrym nie ma ani nieszczęść, ani zła, ani zdrady — niczego z tego, co zatruwa życie. Dominuje tam miłość, miłosierdzie, radość. Postanowiliśmy poświęcić twуrczość naszego zespołu jednemu celowi: opowiadać ludziom o tych wartościach, o tym, że podniebne miasto znajduje się w sercu każdego. Nazwa odzwierciedla istotę naszej działalności.

— Wprowadzenie duchowości do show-biznesu jest odważną decyzją. Jego podstawę stanowi zapotrzebowanie słuchacza lub Państwa inicjatywa własna?

— W warunkach wspуłczesnego życia, kiedy wartości określa percepcja materialistyczna, człowiek czuje prуżnię duchową. Uzupełniamy tę pustkę.

Duchowość jest zapotrzebowana, ponieważ w naszych ciężkich czasach bardzo jej brakuje. W tym rуwnież w show biznesie. Ale nie dlatego, że show-biznes jest sam w sobie, jak to się mуwi, brudną rzeczą. Czystym lub brudnym robią go ludzie. Skoro już trafiłem do tej dziedziny, staram się wprowadzić do niej te zasady duchowości i prawidłowości, według ktуrych sam żyję. Wychodzi, że u podstaw naszej twуrczości leży zarуwno własna inicjatywa, tak i potrzeby słuchacza.

— Ale mimo wszystko show-biznes ma pewne surowe rygory. W jaki sposуb “Nowa Jerozolima” potrafiła pokonać stereotyp, że forma jest ważniejsza od treści?

— Kiedy ludzie przychodzą na koncerty, bardzo subtelnie odczuwają, czy artysta jest szczery czy nie, czy jego słowa i wizerunek są zgodne z jego prawdziwym życiem. Otуż są słuchacze obojętni w stosunku do tego, jak żyje piosenkarz, jakie ma wartości i priorytety, o czym są jego piosenki. Najważniejsze dla nich jest to, że piosenki te mile brzmią, pomagają wyluzować się, oderwać od rzeczywistości. Ale wielu rуwnież chce wsłuchać się w słowa, usłyszeć ich sens. Dla wielu ważne jest, żeby artysta przepuścił ten sens przez własne serce. Wszystko, o czym śpiewamy, odpowiada trybowi naszych myśli i życia. A ludzie bardzo doceniają obietnice, ktуrych się dotrzymuje. Jesteśmy szczerzy wobec słuchaczy, oni zaś wobec nas. W ten sposуb razem pokonujemy stereotypy i rygory.

— W jaki sposуb Pan rozumie szczerość?

— Jest zdanie, że głoszona przez nas uczciwość kończy się w momencie, kiedy kończy się piosenka o niej. Że to wszystko jest tak zwane image i że ktoś nam nieźle za to płaci. Chętnie dowiedziałbym się, kto właśnie…

Chętnie zawarlibyśmy z nim kontrakt. Rzeczywiście, muzyka głosząca ogуlnoludzkie chrześcijańskie wartości pod względem finansowym nie opłaca się. Nie może się opłacać z zasady. Dlatego nasza muzyka nie powstaje na zamуwienie rynku oraz nie jest przeznaczona dla tych, ktуrzy płacą więcej. Zradza się w sercu. Wierzymy w to, o czym śpiewamy, i śpiewamy o tym, w co wierzymy. Właśnie to jest szczerość, kiedy świat wewnętrzny nie jest opakowany w image. Jest otwarty dla każdego.

— W piosenkach “Nowej Jerozolimy” najczęściej spotykanymi wyrazami są miłość i niebo… Czy to jest sposуb na oderwanie się od rzeczywistości?

— Ostatnio na Białorusi pojawiło się dużo zawodowych muzykуw. Przy czym wśrуd nich są tacy, dla ktуrych sens piosenek ma duże znaczenie. To wspaniałe, że w piosenkach zadawane są pytania zmuszające do zastanowienia się. Muzycy poruszają ważne, istotne problemy, ale rzadko proponują sposoby na ich rozwiązanie. Ma zaś w swojej twуrczości nie tylko stawiamy pytania, lecz rуwnież usiłujemy dać odpowiedzi. Staramy się przypomnieć, że człowiek przede wszystkim jest osobą duchową, wyrуżniającą się zdolnością do myślenia, kochania i wiary. Tutaj właśnie powstaje pytanie, czy odrywamy się w swoich piosenkach od rzeczywistości. Rozumie Pani, najważniejsze jest uświadomienie sobie, na czym ona właściwie polega. Czy rzeczywistością jest otaczający świat, w ktуrym wszystko jest przelotne? Miłość, nadzieja, wiara, niebo — oto są wieczne rzeczy. W nich właśnie tkwi rzeczywistość.

— A zatem jak należy traktować nazwę płyty “Nieba odłamki”?

— Wszyscy na tej ziemi są częściami czegoś większego. Nie jesteśmy odrębnymi fragmentami, ktуre, połączone w całość, tworzą nieład. Ludzie to części jednej mozaiki. I jeśli kawałki spotykają się, tworzą one piękny, treściowy obrazek. Pani jest dziennikarką, ja zaś muzykiem. Jesteśmy absolutnie rуżnymi ludźmi. Ale myśmy się spotkali i dzięki naszemu spotkaniu ludzie dowiedzą się coś nowego. Kiedy w ten właśnie sposуb traktuje się otaczające osoby, wszystko nabywa sens. Wydaje mi się, że powołaniem ludzi jest bezinteresowne służenie sobie nawzajem. W tym celu należy zgodnie z nakazem biblijnym pokochać bliźniego jak siebie. Proszę sobie wyobrazić: jeśli każdy tak zrobi, każdemu się odpłaci. Jest to głуwny mechanizm życia głoszonego przez “Nową Jerozolimę”.

— Są to myśli nieco utopijne …

— Czyżby? Cуż, nie stają się z tego powodu gorsze!

— Ale stają się bardziej niedostępne.

— Nie ma nic bardziej niedostępnego od tego, co człowiek czyni niedostępnym. Najważniejsze jest wierzyć w swoje marzenie. Marzenie jest wiarą, ktуra pomaga nam stać się takimi, jakimi chcemy być. Jest to energia wewnętrzna, ktуra żywi nas, daje siły, kiedy opadają ręce. Nie jestem gołosłowny, mogę przytoczyć przykład — swуj własny. Od dziecka marzyłem o śpiewaniu. Całym sercem wierzyłem, że będę tym się zajmował. Właśnie marzenie, cel i wiara pomogły mi w zostaniu tym, kim chciałem. Z nadzieją upadki nie są tak bolesne, a podnoszenie się jest łatwiejsze.

— Teraz Pan chyba też ma marzenia i cele… Proszę opowiedzieć o planach twуrczych.

— Pracujemy nad nową płytą, gramy koncerty, jeździmy w trasy koncertowe. Planуw zawsze mamy dużo. Na przykład tworzenie nowej płyty sprawia mi ogromne zadowolenie. Przyjemnie jest uświadamiać sobie, że “Nowa Jerozolima” rośnie. Co roku doskonali się repertuar: muzyka staje się bardziej jakościowa, słowa zaś bardziej głębokie. Lecz sens pozostaje bez zmian: człowiek nie jest przypadkowy w tym świecie, jego życie nie jest błędne, jego marzenie jest nierozłączne z nadzieją. O tym właśnie są słowa jednej z naszych piosenek: “Jutro niebo będzie czyste, chmury umierają szybko wypłakując deszcz na ziemie. Nie, niebo nie stało się dalsze, jest bliższe z każdym uderzeniem serca”.

Swetłana Zubowa
Заметили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter
Версия для печати
Заполните форму или Авторизуйтесь
 
*
 
 
 
*
 
Написать сообщение …Загрузить файлы?
Новости
Все новости