Залатая калекцыя Ірыны Цюхай

ЯШЧЭ дзяўчынкай яна вельмі любіла маляваць, хадзіла ў мастацкую школу. А ўпершыню Ірына ЦЮХАЙ стала працаваць з саломкай у Бабруйскім мастацкім вучылішчы, дзе вучылася на чаканшчыка.

Для майстра па cаломапляценні з Бярэзіншчыны арыгінальнае традыцыйнае беларускае рамяство — справа жыцця.

ЯШЧЭ дзяўчынкай яна вельмі любіла маляваць, хадзіла ў мастацкую школу. А ўпершыню Ірына ЦЮХАЙ стала працаваць з саломкай у Бабруйскім мастацкім вучылішчы, дзе вучылася на чаканшчыка.

Аказваецца, спрадвеку гэтым рамяством найперш валодалі мужчыны: плялі з саламяных жгутоў, змацаваных лазой ці льняным шнурком, карабы для збожжа і іншых гаспадарчых патрэб. А ў жаночых руках саломка пераўтваралася ў нешта незвычайнае, напрыклад, у ажурных «павукоў», якія былі для хаты не толькі ўпрыгожваннем, але і магічнымі ахоўнікамі яе насельнікаў.

Жытнія снапы раней звозілі на такі, абмалочвалі, а салому выкарыстоўвалі як будаўнічы матэрыял, каб накрыць дах хаты, уцяпліць вокны, дзеля чаго плялі спецыяльныя саламяныя маты. А для Ірыны Аляксандраўны жытняя салома — галоўны матэрыял, з якога яна стварае сапраўды фантастычныя творы: коні з залатой грывай, дзіўныя кветкі, лялькі-прыгажуні, пеўнікі... Гэтыя і многія іншыя работы майстра «выязджаюць» за межы не толькі Бярэзіншчыны, а і Беларусі.

Алена ГРОМАВА

Фота аўтара

Заметили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter
Версия для печати
Заполните форму или Авторизуйтесь
 
*
 
 
 
*
 
Написать сообщение …Загрузить файлы?
Новости
Все новости