Twórcza nieograniczoność

Malarz i projektant Irena Kuzniecowa pracuje w różnych technikach: szkło, foto, grafika komputerowa.

Malarz i projektant Irena Kuzniecowa pracuje w różnych technikach: szkło, foto, grafika komputerowa. W taki sposób ona miała co przedstawić na swojej jubileuszowej wystawie personalnej “Rytmy czasu” w Państwowej Galerii Sztuki Związku Białoruskich Artystów.


Irena Kuzniecowa (w środku) na otwarciu swojej wystawy personalnej


 Szkło artystyczne było przedstawione na obecnej wystawie pracami, mającymi liryczne nazwy “Zimowa bajka”, “Ziarnko grochu dla księżniczki”, “Odwilż”. “Ziarnko grochu dla księżniczki” to dowcipne rozwiązanie znanego dylematu, wyrażonego w dekoracyjnej formie. Autor zebrała razem dużo szklanych dysków — kołder, złożonych w ostrosłup. Wieńczy tę kompozycję malusińkie ziarnko grochu, niby korona, która zbiera w ognisku wszystkie promnie świetlne. Wtedy, kilka lat temu, też została stworzona kompozycja “Powietrzny pocałunek”, która składa się z pięciu bezbarwnych półmisków. Ona jest wykonana w technice swobodnego formowania, a udekorowana tzw szklanymi przylepami. Największy półmisek ma następny grawerunek:

Wszystko jest wspaniale, wyjeżdżam, cała jestem w problemach i troskach,
Powiedzieliśmy nawzajem wszystko, o pogodzie, o pracy.
Lecz dlaczegoś serce topnie... Rysuję po pamięci,
Jak nad lipami latają dwa powietrzne pocałunki.


Chodzi o to, że Irena Kuzniecowa sama pisze wierze, opowiadania. To część jej twórczej natury. Jedno dopełnia drugie i pomaga pełni jej autorskiej postaci .

A z przedstawionych na wystawie prac nie mniej interesującą jest dekoracyjna kompozycja “Wiatr”. Cienkie liryczne odczuwanie świata, metaforyczność i symbolizm, staranne przemyślenie środków artystycznych, względność form wzmacniają wrażenie od poetyckiej wyobraźni autora. Trzy naczynia, pozbawione barw, jak i ma być późną jesienią, pod naporem silnego wiatru tracą różnokolorowe — czerwone, żółte, niebieskie — liście-symbole. To ostatni zachwyt i rozstanie z letnimi barwami.


Irena Kuzniecowa. “Świerki”


 Zdjęcie cyfrowe i grafikę komputerową Irena uważa za nowe narzędzie artystyczne dla sztuki współczesnej. W 2010 roku ona została laureatką II Międzynarodowej Wystawy Sztuki Cyfrowej “ TERRA —VITA”, która miała miejsce w Białoruskiej Bibliotece Narodowej. Mimo tego, że prace fotograficzne miały surowe nazwy — na przykład, “Urbanizacja”, w których autor pokazuje stare, które odrobiły swoje, dźwigi, zardzewiały metal, widzowie potrafili zobyczyć w je odzwierciedlinie czasu. Czas, się nie zatrzymuje.

 W malowniczych pracach Ireny Kuzniecowej, niewątpliwie odczuwa się dzisiejszy rytm. Jej praca “Geometryczne opusy choreografii współczesnej”, składająca się z czterech części, została stworzona pod wrażeniem Festiwalu Wspóczesnej Choreografii w Witebsku. To oryginalne malownicze witraże, otoczone białą powietrzną przestrzenią.

A dyptych “Dachy Pragi” jest zbudowany na emocjonalnych wrażeniach po wycieczce do tego pięknego miasta. Wszystkie prace są napełnione słonecznymi i ciepłymi barwami. Kolor niebios, dachów, budynków, trawy zmieniając się w złoty koloryt, to właśnie cienkie autorskie odczuwanie i przekazywanie rozmaitych stanów przyrody.


Irena Kuzniecowa. “Rytmy jazzu


Szkice tych prac oraz prac “Rytmy jazzu”, “Bałtycka bryza” zostały zrobione na komputerze, a potem były przeniesione na płótno.

— Komputer ma swoje linie, swój rytm techniczny — on jest bliżej do wpółczesnego widza, — uważa Irena Kuzniecowa.

 Ku świętu “Wielkanoc” Irena poświęciła na wystawie koncepcyjną prace, która składa się z 40 płyt gramofonowych, pomalowanych na zasadzie jajek wielkanocnych i zawieszonych pod sufit dla stworzenia uroczystego nastroju. Ku zdziwieniu nie tylko widzów, ale i autora na odkrycie wystawy ”przyleciał anioł”. To był prezent dla jubilatowi Narodowy Teatr Młodzieżowy z Witebsku “Koło”.


Irena Kuzniecowa. “Rdza 2”. Grafika komputerowa


Irena Kuzniecowa to wszechstrona artystka, zdolna do zdziwienia otoczenia. Po ukończeniu Uczelni Teatralno-artstycznej (obecnej Akademii Sztuk Pięknych) ona pracowała w monumentalnej hali Mińskiego Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Artystycznego. Ona tworzyła witraże odlewane, żyrandole, kompozycje przestrzenne dla zbiorowych pomieszczeń w Mińsku: takich jak “Mała scena teatru Janki Kupały”, restauracji “Na rostaniach”, “Rzeczeńka”, przedszkola “Krasnoludek”, biblioteki im. Janki Kupały, Muzeum Chwały Narodowej w mieście Miadzielu.

Irena odziedziczyła po ojcu — architektorze i malarzu Iwanie Miedwiedziewie — rozumienie i miłość do architektury. Ona brała udział w konkursach na koncepcje architektoniczne i projekty w Moskwie. W takich jak “Pomnik architektoniczny (Memoriał)”, pomnik ofiarom stalinizmu, “Świątynia —pomnik 1000-lecia Chrześcijaństwa”. Ona została uchonorowana dyplomem Świętobliwego Synodu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.


Irena Kuzniecowa. “Bałtycka bryza”


Irena jedna z napierwszych zaczęła się zajmować sztuką abstrakcyjną. Pozostały w pamięci takie jej serie malownicze jak “Muzyka i muzyki”, “Od Mozarta do Sznitkego”, które były pokazywane w Pałacu Sztuki w Mińsku i w galerii “Wiara” w Rydze, koncepcyjne projekty “Kołysanka dla słońca”, “I” pod znakiem “RA” w Białoruskiej Bibliotece Narodowej, “Autograf”, “Wiersze Ja” w Pałacu Sztuki. Twórcze pracy autora znajdują się w muzeach, galeriach i kolekcjach prywatnych w Rosji, Białorusi, Ukrainie, Litwie, Łotwie, Włoszech, Izraelu, Niemczech, USA.

W 1995 roku Irena Kuzniecowa została uhoronowana medalem Związku Białoruskich Artystów Malarzy “Za Zasługi w Malarstwie”. W tym roku ona była autorem koncepcji i stałym przewodniczącymkomitetu organizacyjnego kulturowej, pokojowej, dobroczynnej akcji “Dzieciecy miedzynarodowy plener malarski”, który odbywał się w różnych miastach Białorusi. Irena prowadziła dobroczynne akcje razem z Dziecięcym Funduszem, Przedstawicielstwem ONZ w Białorusi. Ona była kuratorem wystaw i plenerów dla utalentowanych dzieci i twórczej młodzieży. W 2002 roku Irena została uhonorowana dyplomem Przedstawicielstwa ONZ za organizację wystawy dziecinnego rysunku “Ja, Ty, On dla ONZ”.

Jeszcze ze studenckich czasów Irena współpracowała z prasą, często pisała na temat kultury i sztuki, twórczości młodzieży.


Irena Kuzniecowa. “Geometryczne opusy choreografii współczesnej”. Płótno


Ona zajmuje się działalnością literaturną, ma kilka wydanych zbiorów wierszy, bajek i opowiadań dla dzieci. Jej credo to “Malarstwo, muzyka, poezja — niepodzielny kod myślenia. Właśnie dlatego wielu ze swoich prac w szkle, malarstwie, grakice komputerowej Irena podpisuje własnymi wierszami.

— Urodziłam się w Wilnie, dlatego dla mnie, jak i dla wielu mieszkańców Białorusi, kultura Litwy jest bardzo bliska, — mówi Irena Kuzniecowa. — Obecnie przygotowuję się do wspólnej grupowej ekspozycji białoruskich i litewskich malarzy. Poza tym po mojej wycieczce do Barcelony mam nowy plan koncepcyjnej wystawy. Dla artystów bardzo ważne jest dużo podróżować i dużo widzieć. Liczne sztuki, które zobaczyłam w Barcelonie, dały mnie nowy energiczny bodziec. Tak, w obecne czasy malarzom nie jest łatwo. Organizacja wystawy to droga przyjemność. Mało kontaktujemy, mało dyskutujemy o sztuce. Lecz twórzy potencjał u malarzy jeszcze został. Jeżeli chcesz tworzyć, to wyobraźnia nie ma granic. Materiał, a raczej brak jego, nie może przeszkadzać w realizacji twórczych pomysłów. Szczególnie w obecnej przestrzeni współczesnej sztuki.

Beniamin Michiejew

Заметили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter
Версия для печати
Заполните форму или Авторизуйтесь
 
*
 
 
 
*
 
Написать сообщение …Загрузить файлы?
Новости
Все новости