Праспявалi. Што далей?

Анжэла Мікульская: Праект «Я спяваю!» — перш за ўсё пра сям’ю

Адным з лаўрэатаў спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь стаў аўтарскі калектыў дзіцячага тэлевізійнага музычнага конкурсу «Я спяваю!» АНТ (на здымку). З гэтай нагоды мы сустрэліся з дырэктарам дырэкцыі спецыяльных праектаў канала Анжэлай МІКУЛЬСКАЙ.

— Раскажыце, як праект з’явіўся на АНТ?

— Ён створаны творчай групай канала АНТ. І хоць зроблены ў выглядзе музычнага конкурсу, ён перш за ўсё пра сям’ю. Мы задумаліся, ці зможам уплываць на лёс дзіцяці, змяніць яго? І сёння дзякуючы праекту аб’ядноўваюцца сем’і, бацькі вяртаюцца да дзяцей і г.д. Мы верым, што ўсе памылкі можна выправіць.

Вось адна гісторыя. У жанчыны было трое дзяцей, усе апынуліся ў прытулках, і калі адну з дзяўчынак маці ўбачыла на сцэне, яна зразумела, што хоча забраць іх дамоў. Мы дапамаглі ёй у гэтым. У песнях дзіцяці быў такі боль… Падобныя сітуацыі не могуць пакінуць абыякавым. Атрымліваецца, што праз песню паказваем лёс. Шкада толькі, што мы можам дапамагчы далёка не ўсім.

— Ці шмат жадаючых удзельнічаць у праекце?

— Кожны раз на адбор прыходзяць тысяча-дзве чалавек. Мы былі б не супраць браць і больш дзяцей. Але гэта тэлевізійны праект, фармат якога дазваляе запрашаць толькі дзесяць хлопчыкаў і дзяўчынак. Трэба ўлічваць, што нам даводзіцца шмат працаваць з дзецьмі. Ва ўсіх іх ёсць здольнасці, але педагогам прыходзіцца пачынаць, можна сказаць, з нуля. Мы вучым спяваць правільна, прыгожа трымацца на сцэне і г.д. На гэта патрэбны месяцы.

— Ці сочыце за лёсам дзяцей пасля шоу?

— Абавязкова. Імкнёмся быць побач, дапамагаем, чым можам. Запрашаем у іншыя праекты АНТ, адпраўляем на міжнародныя конкурсы. Прыемна, што многія вырашылі далей займацца музыкай, пайшлі ў спецыялізаваныя школы, некаторыя ўжо сталі салістамі дзіцячых калектываў. Больш таго, часам дапамагаем і ў рашэнні асабістых пытанняў: бацькі і апекуны тэлефануюць нам па розных пытаннях.

— Раскажыце, чаму вядучым праекта быў выбраны Дзмітрый Астрахан?

— Мы хацелі, каб дзеці бачылі ў вядучым бацьку, добрага чалавека. Дзмітрый Хананавіч выдатна падышоў на гэтую ролю. У яго шэсць дзяцей, ён размаўляе з імі на адной мове. Адносіцца да іх пяшчотна. Заўважылі, што часам і ў яго наварочвалася скупая мужчынская сляза? Мы і экспертаў выбіраем толькі са станоўчай энергетыкай. Падходзім да гэтага сур’ёзна, бо працуем з дзецьмі з няпростым лёсам.

— Як думаеце, праект будзе жыць доўга?

— Гледачы ўжо ўбачылі тры сезоны, мы запісалі і чацвёрты. Нас пастаянна просяць, каб мы рабілі праект часцей, чым раз у год. Гэта складана. Цікавасць у гледачоў ёсць. Думаю, што праект будзе жыць доўга.

— Раскажыце, калi ласка, пра людзей, якія ствараюць «Я спяваю!».

— Гэта вялікая каманда. І ўсе яны прафесіяналы, пачынаючы з адміністратараў і заканчваючы творчымі людзьмі: педагогамі па вакале, харэографамі і г.д. Галоўнае ў іх — душэўная дабрыня. За час праекта яны пражываюць жыццё кожнага дзіцяці. Дзякую ім за тое, што не шкадуюць сваіх сіл. Асобна адзначу Алену Лобач, нашага выканаўчага прадзюсара.

Заметили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter
3.13
Загрузка...
Новости