Інвентарызацыя Мінкульта выявіць, дзе і якія паркі… “караул кричат»”?

Ці захаваліся, наогул, аранжарэі, паркі з экзатычнай флорай, якія закладваліся на колішніх панскіх сядзібах? Ці ёсць турыстычныя перспектывы ў такіх унікальных прыродна-ландшафтных тэрыторый?

Ці не праўда, цікавая гісторыя? А мне падумалася, што нялішнім было б даведацца, а ў якім стане цяпер тыя аб’екты, што некалі наведваў прафесар Адамаў?

Ці захаваліся, наогул, аранжарэі, паркі з экзатычнай флорай, якія закладваліся на колішніх панскіх сядзібах? Ці ёсць турыстычныя перспектывы ў такіх унікальных прыродна-ландшафтных тэрыторый?

Спадзяёмся на вашыя дапамогу і неабыякавасць, паважаныя чытачы “БН”! Паведамляйце, калі ласка, “Белорусской мельнице”, дзе закінутыя, але ўнікальныя мясцінкі любай Беларусі. Будзем разам звяртаць увагу на іх лёс, паспрабуем падняць на справу выратавання, адраджэння грамадскасць, мясцовыя ўлады, іншыя зацікаўленыя структуры!

А пакуль вось што ўдалося высветліць: апошнім часам вучоныя НАН Беларусі сабралі досыць багатыя і красамоўныя матэрыялы аб многіх старадаўніх, унікальных парках, якія не страчаныя пакуль цалкам. Адначасова трэба заўважыць, было шмат паведамленняў напрыканцы мінулага года і ў пачатку 2012-га аб празмерным “імпэце” некаторых мясцовых улад па “добраўпарадкаванні” адметных лесапаркаў, па сутнасці — ландшафтных помнікаў. Бо многія з такіх “астраўкоў” закладваліся адукаванымі магнатамі, культурнымі памешчыкамі, яны імкнуліся пакінуць пасля сябе на зямлі сапраўдную прыгажосць. А таму звычайна наймалі, як бы цяпер сказалі, прафесійных ландшафтных дызайнераў, сапраўдных “профі” з Еўропы.

Падыходзіць цяпер да прывядзення ў парадак ландшафтнай спадчыны высяканне “лішніх насаджэнняў”? Сумніўны падыход! Як жа выратаваць паркі, не даць часу і не зусім адказным, дасведчаным людзям знішчыць закладзеныя ў тыя ж паркі ландшафтныя асаблівасці, а з цягам часу і ўключыць прыродныя “астраўкі” ў турыстычны абарот? Праблема, як зазначыла на нядаўняй справаздачы аб рабоце ў 2011 годзе Дабрачыннага фонду “Любчанскі замак” Аксана Сматрэнка, намеснік начальніка ўпраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны і рэстаўрацыі Міністэрства культуры Беларусі, у тым, што шмат такіх “зялёных насаджэнняў” проста... нікому не належаць. А калі пэўныя аб’екты не знаходзяцца афіцыйна на балансе, скажам, мясцовых органаў улады, тым больш — калі паркам не нададзены статус каштоўных, аб’ектаў пад аховай… Ёсць пэўная рызыка страціць наогул той ці іншы адметны парк. Але куды больш аптымістычнае выйсце ёсць, лічыць Аксана Сматрэнка:

— Згодна з планам мерапрыемстваў, які распрацаваны ўжо ў Мінкульце, хутка ў краіне маем намер правесці сур’ёзную інвентарызацыю паркаў. Сюды ж падключаем матэрыялы, сабраныя навукоўцамі НАН Беларусі. Трэба па выніках інвентарызацыі выпрацаваць стандарт, рэгламент па ўтрыманні такіх паркаў. Відавочна тое, што падыходзіць да іх добраўпарадкавання як да стандартнага навядзення парадку ў звычайных “зялёных насаджэннях”, пакуль не вымагае…

Аксана Сматрэнка таксама зазначыла: цяпер у Беларусі сапраўды ёсць паркі, якія патрабуюць аператыўнай дапамогі.

Іна ГАРМЕЛЬ, “БН”

НА ЗДЫМКУ: Пастаўшчына. Парк пры былой сядзібе Бышэўскага — яму болей за сто гадоў…

Фота аўтара

Заметили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter
Версия для печати
Заполните форму или Авторизуйтесь
 
*
 
 
 
*
 
Написать сообщение …Загрузить файлы?