Люба буры не баіцца

Бездельник по-белорусски — лайдак, а тунеядец — дармаед

Гэты лірычны верш (яго, як кажуць, у школе не праходзілі) належыць пяру Мікалая Някрасава і носіць назву «Бура». Нагадаем нашым чытачам хаця б яго пачатак:

Долго не сдавалась

Любушка-соседка,

Наконец шепнула: «Есть в саду

беседка,

Как темнее станет —

понимаешь ты?..»

Ждал я, исстрадался,

ночки-темноты!

Кровь-то молодая: закипит —

не шутка!

Да взглянул на небо —

и поверить жутко!

Небо обложилось

тучами кругом…

Полил дождь ручьями —

прокатился гром!..

А вось гэты верш у перакладзе на беларускую мову, які зрабіў Мікола Федзюковіч:

Любачка-суседка

мне шапнула зранку —

Разважала доўга:

«Ведаеш альтанку

Ў садзе…

Як сцямнее — разумееш ты?..»

Я чакаў пакутна шчырай

цемнаты!

Кроў жа маладая: закіпіць —

не жарты!

Ды пад вечар зблытаў

мне Ўсявышні карты…

Неба аблажыла хмарамі кругом…

Ўдарыў дождж залеўны —

пракаціўся гром!

Я нахмурыў бровы,

на душы — адчай:

«Сёння з ёй сустрэцца —

нават не жадай!»

Ах, галубка Любка —

дзеўка-чараўніца,

За вароты ў буру выбегчы баіцца.

Пэўна, навальніца б ёй

не замінала,

Каб яна, паненка,

моцна пакахала…

Але ўсё ж, самотны,

крочу я ў альтанку,

Падышоў і бачу —

Любачку-каханку!

Вымакла да ніткі, скалянелі ногі…

Мне было прыемна

абагрэць нябогу!

Ды з той ночкі болей броваў

я не хмуру,

Усміхнуся толькі, як пачую буру…

Цяпер — звычайныя пераклады:

бабочка — матылёк

число — лік

направление — кірунак

зябнуть — калець

птица — птушка

движение — рух

бездельник — лайдак

красивый — прыгожы

сознательный — свядомы

властелин — уладар

нежность — ласка

трясина — багна

ей-богу — далібог

тунеядец — дармаед

интересный — цікавы

дело — справа.

Ну і досыць на сёння. А заўтра, спадзяюся, зноў нешта перакладзём.

Заметили ошибку? Пожалуйста, выделите её и нажмите Ctrl+Enter
3.13
Загрузка...
Новости