Абрисы прекрасного

Обзор книг "Якуб Колас. Вобразы мiлыя роднага краю..." и Уильяма Хогарта "Анализ красоты"

Якуб Колас. Вобразы мiлыя роднага краю... Успамiны, вершы, паэма. Мiнск, Мастацкая лiтаратура, 2017.

«Ён многа ведаў народных прыкмет, па якiх можна прадказаць, якое надвор’е будзе заўтра, напрыклад, па ўсходзе сонца цi яго захадзе», «Любiмым яго заняткам быў збор грыбоў», «У маладыя гады ён хадзiў у царкву, каб паслухаць хоры», «Пакутаваў ад язвы страўнiка, заробленай яшчэ ў час турэмнага зняволення»... Здавалася б, нязначныя дэталi з успамiнаў блiзкiх людзей робяць паставу класiка жывой, дазваляюць уявiць яго, як чалавека, са сваймi слабасцямi i прыхiльнасцямi. У кнiзе, якую да 135–годдзя да нараджэння Якуба Коласа падрыхтавала выдавецтва «Мастацкая лiтаратура», класiк прадстаўлены адмыслова. I ва ўспамiнах сыноў Данiлы i Мiхася Мiцкевiчаў, а таксама Янкi Маўра, Заiра Азгура, Алены Васiлевiч i Мiколы Аўрамчыка. Голас паэта гучыць у вершах раздзела «Родныя вобразы». I, вядома, у знакамiтай паэме «Новая зямля». Вы нiбыта наяве пабачыце, як пiсьменнiк выходзiць з дому творчасцi яшчэ ў парадным касцюме, але босы. Становiцца на зямлю, падымае галаву да неба... I застывае, нiбыта яму неабходна вось так, час ад часу, сiлкавацца ад тае зямлi... Бо цяжар афiцыёзу, iдэалагiчных цiскоў — пазбаўляе сiлаў. Аднойчы класiк ледзь не памёр — надарыўся апендыцыт, адвезлi ў бальнiцу, паведамiлi ўладам. А тыя загадалi чакаць хiрурга з Масквы. Калi б выдатны доктар Бобрык, стрыечны брат рэпрэсаванага паэта Янкi Бобрыка, не ўзяў на сябе адказнасць i не зрабiў аперацыю, наступствы былi б страшныя. Апошняе, што Колас напiсаў, быў лiст у ЦК Кампартыi ў абарону роднай мовы. «Асобныя мясцiны з гэтага лiста, як i выказваннi Францiшка Багушэвiча аб роднай мове, павiнен быў бы ведаць на памяць кожны беларус i заўсёды помнiць любы чыноўнiк з нацыянальнай iнтэлiгенцыi», — сцвярджаў Мiкола Аўрамчык.

Уильям Хогарт. Анализ красоты. Азбука–классика, 2016.

В те времена, когда не было сериалов и комиксов, визуальные истории все же существовали — богатые обыватели с удовольствием покупали гравюры Гойи и Уильяма Хогарта. У Хогарта, жившего в эпоху Просвещения, были очень назидательные серии, например, «Карьера проститутки», «Модный брак», «Карьера мота». Его отец попал в долговую тюрьму, когда пытался открыть кафе, где будут разговаривать только на латыни. Уильям с детства содержал себя и семью сам, а в двадцать семь страстно влюбился и увез пятнадцатилетнюю невесту вопреки воле ее родителей. Он работал тяжело и упорно, вошел в моду, им восхищались и возмущались. Но главное — он пытался быть первооткрывателем в искусстве. Его поиски вылились в трактат «Анализ красоты», законченный в 1753 году. Опус тут же вызвал непонимание и насмешки. Великий художник был не слишком талантливым литератором, некоторые пассажи трудночитаемы. Да и свои прозрения Хогарт преподносит чересчур категорично. Главное открытие — S–образный знак, который художник изобразил на своем автопортрете (рядом с любимым мопсом) и подписал «Линия красоты и привлекательности». «Ни один египетский иероглиф не занимал умы в течение столь долгого времени», — хвалился Хогарт. Он считал, что в волнообразной линии, которая в объемном изображении делается змеевидной, и скрыт секрет красоты. «Змеевидная линия, изгибаясь и извиваясь одновременно в разных направлениях, доставляет удовольствие глазу, заставляя его следить за бесконечностью своего многообразия». Прочитаете трактат — и для вас начнется квест по поиску этой линии.

Издания для обзора предоставлены книжным магазином «Академическая книга», Минск, пр-т Независимости, 72.

Версия для печати
Заполните форму или Авторизуйтесь
 
*
 
 
 
*
 
Написать сообщение …Загрузить файлы?